Kakadu różowa - Kolorowy Świat Ptaków - UNREGISTERED VERSION

starożytnośćStatystyki zbiorcze na stronę
Idź do spisu treści

Menu główne

Kakadu różowa

Opisy gatunków 3

Papugi cieszą się dużym zainteresowaniem wielu miłośników i hodowców ptaków egzotycznych. Marzeniem większości z nich jest posiadanie rzadkich, atrakcyjnych gatunków, do których bez wątpienia należą przepiękne kakadu, a wśród nich efektownie ubarwiona kakadu różowa.
Omawiany gatunek reprezentuje rząd Psittaciformes - papugowe, do którego należą dwie rodziny; Psittacidae - papugi, oraz interesująca nas rodzina Cacatuidae - kakadu. Rodzina Cacatuidae składa się z trzech podrodzin: Calyptorhynchinae - żałobnice, charakteryzujące się szaroczarnym lub brązowo-czarnym upierzeniem, Cacatuinae - kakadu z interesującą nas kakadu różową oraz Nymphicinae - nimfy.
Do rodziny Cacatuinae należą trzy rodzaje: Callocephalon, Eolophus i Cacatua. Kakadu różowa Eolophus roseicapillus jest jedynym gatunkiem w tym rodzaju i uważana jest za formę przejściową między rodzajami Callocephalon i Cacatua. Zachowaniem i sposobem lotu przypomina Callocephalon fimbriatum - kakadu krasnogłową, natomiast anatomicznie bardzo podobna do gatunków z rodzaju Cacatua, od których różni się strukturą ucha. Pierwszy raz przywieziono je do Europy, a konkretnie do londyńskiego ogrodu zoologicznego w 1843r. Ponowny import gatunku w znaczeniu większej ilości nastąpił w 1859r. Do końca XIX wieku importowano je dość często i były najbardziej ulubionym gatunkiem ze wszystkich kakadu.

Decydując się na hodowlę tych ptaków powinniśmy zbudować dużą wolierę, co umożliwi naszym kakadu swobodne latanie. Możliwość lotu ma niebagatelny wpływ na ich kondycję. Wydaje się że woliera o długości 8-10m. jest optymalna, chociaż w ostateczności może być krótsza np. 5-6 metrów. Cała konstrukcja powinna być stalowa, a siatka z mocnego drutu. Ewentualnie ściany osłaniające murowane z kamienia np. z kostki granitowej i mocnego betonu. Drewniana konstrukcja, cienka siatka, ściany z cegły i zaprawy wapienno - cementowej zostaną przez ptaki zniszczone co grozi ich ucieczką. Kakadu różowe dobrze znoszą nasze zimy, ale podczas skrajnie niekorzystnych warunków atmosferycznych powinny mieć możliwość schronienia się w wolierze wewnętrznej.
Połączone woliery zewnętrzna z wewnętrzną mają swoje uzasadnienie także z innego powodu. Otóż zdarza się, że ptaki zdradzają chęć przystąpienia do rozrodu w nietypowej porze roku, np. w zimie. W takiej sytuacji zamykamy je w wolierze wewnętrznej utrzymujemy temperaturę powyżej 15*C i oświetleniem „wydłużamy dzień” do około 14 godzin.
Woliery powinny być wyposażone w mocne konary oraz w budki lęgowe wykonane z desek o grubości 25 mm bądź z wydrążonych pni drzew. Wnętrze budek powinno mieć 25 cm średnicy w przypadku wydrążonych pni lub 25x25 cm w przypadku budek sporządzonych z desek. Najczęściej stosowane wysokości budek, to 150-200 cm.
Otwór wejściowy usytuowany w górnej części powinien mieć średnicę około 12cm. Na wewnętrznej ścianie od otworu wejściowego do dna montujemy pasek siatki, ułatwiający ptakom wchodzenie i wychidzenie. Korzystnie jest zawiesić budki pod kątem 30* od ściany.
Dno woliery wewnętrznej powinno być wysypane czystym grubym piaskiem, natomiast podłoże woliery zewnętrznej obsiewamy trawą gdzie ptaki chętnie się pasą. Bardzo lubią tarzać się w mokrej trawie co jest swoistą kąpielą. Bezzasadne byłoby sadzenie drzew i krzewów, ponieważ w krótkim czasie zostałyby doszczętnie zniszczone.

Pokarm i wodę podajemy w ciężkich, kamionkowych naczyniach. Żywimy prosem, prosem senegalskim w kolbach, kanarem, pszenicą, owsem moczoną lub niedojrzałą kukurydzą, różnymi orzechami, zielonym groszkiem, a także słonecznikiem i konopiami, które podajemy w minimalnej ilości. Ponadto karmimy owocami w tym owoce jagodowe, marchwią tartą i zieleniną. podczas lęgów podajemy miękki pokarm jajeczny oraz ziarno w formie skiełkowanej. Przez cały rok dostarczamy pokarm świeże gałązki wierzbowe i drzew owocowych, które chętnie jedzą, a w okresie lęgów wykorzystują do ścielenia gniazda.

Kakadu różowe były już wielokrotnie rozmnażane w hodowlach europejskich jednak rozród ich nie jest zjawiskiem częstym. Na powodzenie lęgów ma wpływ wiele czynników. Przede wszystkim para hodowlana powinna być idealnie dobrana z partnerów o dobrym rodzicielskim instynkcie. Ma to zasadniczy wpływ na zapłodnienie jaj, troskliwe ich wysiadywanie i dobre karmienie potomstwa z czym często są kakadu problemy. Niezwykle ważna jest odpowiednio urządzona duża woliera oraz dobrej jakości wartościowy pokarm.

Na przykładzie pomyślnego rozrodu tego gatunku u jednego z hodowców, chciałbym Państwu przybliżyć sposób pielęgnacji ptaków dorosłych i ich potomstwa. Swoją przygodę z kakadu różowymi człowiek ten zaczął od dwóch ptaków, które kupił u innego hodowcy jako parę. Po roku okazało się, że oba osobniki mają czerwonobrązowe tęczówki, a więc są samicami. Umieszczone były w wolierze o długości 9 m, szerokość 1 m i wysokość 2,20 m z czego 3 m długości przypadały na wolierę wewnętrzną. Ptaki darzyły swego opiekuna wielkim zaufaniem. Pozwalały się głaskać, brały pokarm z ręki i lubiły siadać na jego ramieniu akceptując swoją obecność delikatnym szczypaniem. Często też latały w wolierze ukazując swoje wyjątkowe piękno. Jedną z samic hodowca wymienił na młodego, 3 letniego samca, który wcześniej przebywał także w wolierze zewnętrznej. Po wypuszczeniu samca do swojej woliery z pozostałą samicą, zauważył po kilku dniach, że ptaki się zaprzyjaźniły. Podawał im słonecznik, kanar, łuskany owies, konopie, różne orzechy, niedojrzałe nasiona traw, marchew i biszkopty.
Styczeń tego roku był dość ciepły. Hodowca zaczął doświetlać wolierę wewnętrzną „wydłużając dzień”. W wolierze tej wisiały dwie budki lęgowe i jedna zbita z desek, druga sporządzona z wydrążonego pnia. Samica zainteresowała się budką zbitą z desek o wymiarach dna 25x25 cm i wysokości 150 cm. Po kilku dniach oba ptaki zaczęły wnosić do jej wnętrza gałązki wierzbowe. Pierwszego lutego doszło do kopulacji, a 4.02 zostało zniesione pierwsze jajo. Drugie zniesione 8.02 zostało rozbite, trzecie 11.02, czwarte 15.02 i ostatnie piąte 18.02. Po 23 dniach kolejno kluły się pisklęta z trzeciego, czwartego i piątego jaja (pierwsze było nie zapłodnione). Wysiadywały oba ptaki na zmianę, lecz częściej czyniła to samica. Samiec w tym czasie stał się bardzo agresywny i w obecności swego opiekuna okazywał swoją złość skrobiąc dziobem budkę lęgową, groźnie sycząc. Często też z furią atakował hodowcę siadając na jego głowie.
Wyglądało to niezwykle komicznie, lecz aby stłumić jego ataki hodowca zmuszony był wchodzić do woliery w czapce. W okresie rozrodczym ptaki otrzymywały dodatkowo miękki pokarm jajeczny z larwami mączników i odrobiną mieszanki mineralnej. Kontrolę gniazda podczas wysiadywania jaj i podczas ogrzewania piskląt znosiły dobrze. Wyklute pisklęta porośnięta są różowym puchem. W 12 dniu otwierają oczy, 14 dniowym wyrastają na grzbiecie i skrzydłach szaroniebieskie pióra, 25 dniowe mają w pełni rozwinięte różowe pióra na szyi i brzuchu po czym wyrastają biało-różowe na głowie. Pierwszy młody ptak opuścił gniazdo w wieku siedmiu tygodni głośno krzycząc, co mocno zaniepokoiło rodziców. Jednak młodzież po opuszczeniu gniazda karmiona była wyłącznie przez samca. Wiedząc, że kakadu różowe mogą odbyć dwa lęgi w sezonie, hodowca odłowił młode ptaki i przeniósł je do innej woliery po czterech tygodniach od chwili opuszczenia przez nie gniazda. Para lęgowa zaczęła przygotowywać się do drugiego lęgu i po tygodniu samica zniosła pierwsze jajo, które podobnie jak w pierwszym lęgu było nie zapłodnione. Kolejne cztery jaja znoszone były w odstępach trzydniowych i w końcu maja wylęgły się z nich cztery pisklęta. karmione były dobrze jednak krytyczny moment nastąpił tuż przed wyjściem ich z gniada.
Para rodzicielska przestała je karmić chcąc najprawdopodobniej zmusić je do opuszczenia budki. Młode głośno dopominały się o pokarm i wyraźnie słabły. Wyjęte z budki i umieszczone na ziemi zostały nakarmione, lecz u dwóch ptaków dało się zauważyć niedowład nóg. Po konsultacji z lekarzem weterynarii aplikowano im w iniekcji wit. B12 przez 5 dni, a do pokarmu dodawano wit.B complex. Jednemu ptakowi niedyspozycja ta minęła, drugiemu niestety częściowo pozostała. Młodym kakadu różowym możemy założyć obrączki rodowe o średnicy 9mm.

Kakadu różowa nadaje się doskonale na wspaniałego i niezwykle sympatycznego współmieszkańca. Umieszczamy ją w dużej, mocnej klatce, lecz codziennie umożliwiamy jej latanie po pokoju. Wypuszczamy ją zawsze podczas obecności kogoś z domowników. Nie przestrzegając tej zasady mogłyby poważnie ucierpieć rośliny doniczkowe, firanki i meble. Należy też usunąć wszelkie przewody elektryczne i telekomunikacyjne.

 
Free counters!
Wróć do spisu treści | Wróć do menu głównego