Wróbliczka - Kolorowy Świat Ptaków - UNREGISTERED VERSION

starożytnośćStatystyki zbiorcze na stronę
Idź do spisu treści

Menu główne

Wróbliczka

Opisy gatunków 1

Ta niewielka, wesoła papużka o łacińskiej nazwie Forpus passerinus, w Polsce znana jest tez jako wróbliczka lub papużka zielonogrzbietowa. Wróbliczka zielonorzytna pochodzi z Ameryki Południowej i Małych Antyli – spotykana jest w Trynidadzie, Gujanie, Wenezueli, Kolumbii, północnej Brazylii, w rejonie wschodniej Amazonii oraz na wyspach Curacao, Jamajka, Barbados i Martynika. Znanych jest pięć podgatunków nieznacznie różniących się ubarwieniem: F. p. passerinus, F. p. viridissimus, F. p. cyanophanes, F. p. cyanochlodrus i F. p. deliciosus. Papużki te żyją w dużych stadach w zróżnicowanych biotopach: od terenów suchych, porośniętych krzewami, poprzez lasy na brzegach rzek aż po głęboką dżunglę. Czasami spotkać je można na polach uprawnych i w sadach. Gniazdują głównie w dziuplach drzew. Samce i samice wróbliczki zielonorzytnej ubarwione są niemal identycznie, różni je jedynie ubarwienie skrzydeł. Ich podstawową barwą jest żółto-zielona, najjaśniejsza jest część twarzowa, nasada ogona oraz spodnia część ciała. Grzbiet może mieć lekko szarawe zabarwienie. Sterówki ogona są intensywnie zielone. Skrzydła samców mają fioletowo-niebieskie sterówki i błękitne łokcie, u samic są całkiem zielone. Dziób tych papużek jest silny, bocznie spłaszczony, w kolorze jasnego rogu. Oczy mają ciemną barwę, nogi są brązowe. Długość ich ciała sięga około 12 cm. Wróbliczka zielonorzytna jest ptakiem towarzyskim, łatwym do rozmnożenia, choć należy pamiętać, że nowo sprowadzone ptaki są na ogół bardzo płochliwe i trudno się aklimatyzują. Zdecydowanie bezpieczniej jest kupić osobniki urodzone w europejskich hodowlach. Gatunek ten może mieszkać w wolierze ogrodowej, ale zimą lepiej przenieść ptaki do woliery pokojowej. Mogą mieszkać z innymi gatunkami papużek i ptaków ozdobnych. Należy je karmić kanarem, łuskanym owsem, nasionami słonecznika, prosem, zielonkami (np. gwiazdnicą i babką lancetowatą), jabłkiem, marchwią, namoczonymi suszonymi figami, w okresie karmienia młodych podaje się tez mieszankę jajeczną, skiełkowany owies i biszkopty. Wróbliczki zielonorzytne na ogół chętnie rozmnażają się w niewoli. Trzeba im zapewnić niewielką skrzynkę gniazdową zawieszaną wewnątrz woliery. Samica znosi od 3 do 6 jaj i wysiaduje je przez 19-21 dni. Samiec przez ten czas troskliwie zajmuje się partnerką. Po około 5 tygodniach od wylęgu młode opuszczają gniazdo. Wyglądają podobnie jak rodzice, ale ich barwy są mniej jaskrawe. Przez 2-3 tygodnie rodzice dokarmiają jeszcze swoje potomstwo.

 
Free counters!
Wróć do spisu treści | Wróć do menu głównego